เส้นพาณิช The Holiday Group โหนกระแสก๋วยเตี๋ยวขึ้นห้าง สู่ตลาด 2.8 แสนล้าน

ทำไมใคร ๆ ก็อยากขายก๋วยเตี๋ยว? The Holiday Group ส่ง ‘เส้นพาณิช’ ลงสนาม ต่อสู้ศึกก๋วยเตี๋ยวขึ้นห้าง ในตลาดสตรีทฟู้ด 2.8 แสนล้าน!

ในมุมมองดั้งเดิม ก๋วยเตี๋ยวอาจเป็นอาหารจานเดียวที่ธรรมดาที่สุดในวิถีชีวิตคนไทย ทว่าในปี 2569 ผู้เล่นจากหลากหลายวงการกลับพากันกระโดดลงมาประลองฝีมือในสนามเส้นอย่างคึกคัก ตั้งแต่เชนกาแฟในสถานีบริการน้ำมัน กลุ่มร้านอาหารเครือใหญ่ ไปจนถึงเจ้าของทาร์ตไข่และคาเฟ่ชื่อดังอย่าง The Holiday Group ที่ประกาศเปิดตัวแบรนด์ใหม่ ‘เส้นพาณิช’

คำถามที่น่าสนใจคือ ในตลาดที่มีร้านก๋วยเตี๋ยวตั้งอยู่แทบทุกหัวมุมถนน กลุ่มทุนและผู้ประกอบการเหล่านี้ยังมองเห็นโอกาสทางธุรกิจตรงไหน?

ตลาดที่ใหญ่และเติบโตเร็วที่สุดในอุตสาหกรรมร้านอาหาร

ข้อมูลจากศูนย์วิจัยกสิกรไทย (กันยายน 2569) ประเมินว่า กลุ่มร้านสตรีทฟู้ดมีหน้าร้าน (โดยมีร้านก๋วยเตี๋ยวเป็นหมวดหลัก) มีมูลค่ารวมพุ่งแตะ 2.8 แสนล้านบาท เติบโตสูงถึง 5.8% ซึ่งขยายตัวเร็วที่สุดในบรรดาร้านอาหารทุกประเภท:

LINE MAN Wongnai ยังระบุอีกว่า ก๋วยเตี๋ยวครองแชมป์เมนูเดลิเวอรียอดนิยมอันดับ 3 ของคนไทย (รองจากส้มตำและกะเพรา) ขณะที่ฝั่งต้นทุน วัตถุดิบสตรีทฟู้ดพุ่งสูงถึง 40–50% ประกอบกับราคาอาหารที่ปรับขึ้น 10–15% ส่งผลให้ร้านก๋วยเตี๋ยวริมทางขนาดเล็กมีกำไรบางลงเรื่อยๆ เปิดโอกาสให้แบรนด์ที่มีระบบบริหารจัดการเข้ามาชิงพื้นที่

3 เทรนด์ใหญ่ที่เปลี่ยนชามก๋วยเตี๋ยวให้กลายเป็น “เครื่องจักรปั๊มเงิน”

1. ก๋วยเตี๋ยวขึ้นห้าง (Upmarket Elevation)

กรณีที่ชัดเจนที่สุดคือ ‘ทองสมิทธ์’ (ThongSmith) ที่ยกระดับก๋วยเตี๋ยวเรือจากข้างทาง เข้าสู่ห้างสรรพสินค้าหรู ด้วยวัตถุดิบระดับพรีเมียมอย่างเนื้อวากิว จนกวาดรายได้เหยียบระดับ 1,000 ล้านบาท พิสูจน์ว่าผู้บริโภคยอมจ่ายหลักร้อยบาทต่อชามหากได้คุณภาพและประสบการณ์ที่เหนือกว่า

2. ทุนข้ามวงการและโมเดลเชนสาขา

กาแฟพันธุ์ไทย จัดตั้งบริษัทย่อย ก๋วยเตี๋ยวเรือพันธุ์ไทย ตั้งเป้าขยาย 50 สาขา ด้วยเหตุผลทางยุทธศาสตร์ว่า ก๋วยเตี๋ยวเป็นอาหารจานเดียวที่อยู่ในชีวิตประจำวันของคนไทยและ “รับประทานได้ทุกวัน” ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ธุรกิจกาแฟ หรือร้านขนมหวานทำได้ยากกว่า

3. เส้นเป็นกระแสเงินสด (Cash Flow & High Margin)

ในปีที่ภาวะเศรษฐกิจผันผวน ร้านอาหารขนาดใหญ่มียอดบิลต่อโต๊ะ (Ticket Size) ลดลงเกิน 20% แต่เมนูก๋วยเตี๋ยวกลับมีต้นทุนการผลิตต่ำ คืนทุนไว และมีอัตราการหมุนเวียนของโต๊ะ (Table Turnover Rate) สูงที่สุด

5 เหตุผลทางยุทธศาสตร์: ทำไมกลุ่มทุนถึงแย่งกันลงสนามเส้น?

1. High Frequency (ซื้อซ้ำบ่อย): ก๋วยเตี๋ยวคือมื้อหลัก ไม่ใช่สินค้าตามโอกาส (Occasional Purchase) ลูกค้าเดิมสามารถกลับมาทานซ้ำได้ 3–4 ครั้ง/สัปดาห์
2. Economic Resilience: ในยุคระวังการใช้จ่าย อาหารจานเดียวราคาคุ้มค่าคือกลุ่มที่รอดและโตเด่นที่สุด
3. Price Ceiling Expansion: มีเพดานราคาให้ขยับได้ตั้งแต่ 40 บาท ไปจนถึง 300+ บาท ตามเกรดวัตถุดิบ
4. Scalable System: น้ำซุป เส้น และวัตถุดิบ สามารถเซ็ตระบบมาตรฐาน (SOP) ขยายสาขาในห้างหรือปั๊มน้ำมันได้ง่าย
5. No Absolute Market Leader: ตลาดส่วนใหญ่ยังเป็นร้านรายย่อย แบรนด์ที่มี Storytelling และมาตรฐานสม่ำเสมอยังมี White Space ให้ชิงส่วนแบ่ง

กรณีศึกษา: ‘เส้นพาณิช’ แบรนด์อาหารคาวแบรนด์แรกของ The Holiday Group

The Holiday Group (ผู้ปั้นแบรนด์ HOLIDAY PASTRY และทาร์ตไข่ YOLK) ได้เปิดตัว ‘เส้นพาณิช’ สาขาแรกอย่างเป็นทางการในวันที่ 25 ตุลาคม 2569 ณ สยามพารากอน ชั้น G

• Heritage Storytelling: ชูจุดขายก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำสูตรสืบทอดกว่า 80 ปี จากตระกูล ‘จิ่นไถ่เฮง’ ซึ่งเดิมเป็นสูตรที่อาม่าทำเสิร์ฟลูกค้าร้านทอง จนถูกขนานนามว่า “ก๋วยเตี๋ยวร้านทอง”
• Portfolio Balancing: การเพิ่มเมนูอาหารคาวมื้อหลักที่ผู้บริโภครับประทานได้บ่อย ช่วยบาลานซ์พอร์ตรายได้จากกลุ่มขนมหวาน และลดความผันผวนของยอดขาย
• Aggressive Business Target: ตั้งเป้ารายได้ 70 ล้านบาท พร้อมวางแผนขยายให้ครบ 5 สาขาภายในปี 2570 โดยชนกับเจ้าตลาดเดิมอย่างทองสมิทธ์ในทำเลพรีเมียมตั้งแต่สาขาแรก

สรุป

ศึกก๋วยเตี๋ยวปี 2569 ไม่ใช่สนามที่ว่างเปล่า แต่เป็นสนามที่มีเค้กก้อนใหญ่ถึง 2.8 แสนล้านบาท ที่ผู้บริโภครับประทานทุกวัน

การที่ The Holiday Group ส่ง ‘เส้นพาณิช’ ลงสนาม เป็นบทพิสูจน์ว่า “ก๋วยเตี๋ยวขึ้นห้าง” ยังคงเป็นเทรนด์ธุรกิจทรงพลัง โจทย์สำคัญถัดจากนี้จึงไม่ได้วัดกันที่แบรนด์ไหนสร้างกระแสไวรัลวันเปิดตัวได้ดังกว่า แต่คือ “ใครจะสามารถรักษามาตรฐานน้ำซุปและความอร่อย เพื่อดึงให้ลูกค้ากลับมาสั่งชามที่ 2, 3 และ 4 ได้อย่างยั่งยืน”

เรียบเรียงโดย: ธนพนธ์ หัสกรรัตน์