# เมื่อความห่วงใยกลายเป็นการ ‘Micromanagement’ หัวหน้าที่ดีจะช่วยทีมยังไงไม่ให้จู้จี้เกินไป

- Link: https://futuretrend.co/leader-micromanagement/
- Published: 2022-04-19T16:33:03+07:00
- Author: Chompoonut Suwannochin

นอกจากจะต้องบริหารงานให้ออกมามีประสิทธิภาพแล้ว อีกหนึ่งสิ่งที่ท้าทายของหัวหน้าก็
คือ ‘การบริหารคนให้อยู่หมัด’ ตั้งแต่ทีมไฟแรง อายุน้อยไปจนถึงรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อ-
แม่ จริงๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะห่วงใย กลัวว่างานจะเกิดปัญหา หรือทีมจะเจออุปสรรค
บวกกับการเคยยืนในจุดนั้นมาก่อน ทำให้บางครั้งความอยากยื่นมือเข้าไปช่วยที่ ‘มากเกิน
ไป’ กลายเป็นการ ‘Micromanagement’ โดยไม่รู้ตัว ถึงแม้ลึกๆ แล้ว เราในฐานะหัวหน้า ‘
ก็แค่หวังดี’ แต่คงปฏิเสธไม่ได้ว่า อาจเกิดช่องว่างความรู้สึกถูกจู้จี้ และความวุ่นวาย
ในจิตใจของทีมขึ้นได้
แล้วเราจะยื่นมือเข้าไปช่วยทีมยังไงให้สบายใจทั้ง 2 ฝ่าย ไม่น่า
รำคาญ และไม่จู้จี้จนเกินไป? ในบทความนี้ Future Trends จะมาแนะนำ 3 วิธีง่ายๆ ที่จะ
ช่วยให้คุณช่วยทีมได้โดยไม่ทำลายความรู้สึกของพวกเขากัน**1. ปล่อยวาง ทบทวนตัวเองว่า‘
เป็นเพียงผู้ช่วยเหลือ’**กลับมาทบทวนบทบาทของจุดที่ยืนอยู่ ใช่! ตอนนี้คุณเป็นหัวหน้า
มีหน้าที่คุมทุกอย่าง แต่สุดท้ายแล้ว ไม่ว่างานชิ้นนั้นจะโหดหิน ดูเหนือบ่ากว่าศักยภาพ
ของทีมมากแค่ไหน ก็ต้องไม่ลืมว่า หน้าที่ของคุณเป็นเพียงการคุมภาพรวม และติดตามผล ไม่
ต้องลงไปทำแทนทั้งหมด ไว้ใจทีมบ้าง บอกให้พวกเขารู้ว่า ไม่ว่าจะยังไง เวลาหันหลังมา‘
พวกคุณจะมีฉันอยู่ตรงนี้เสมอ!’ หรือสรุปเป็นภาษาบ้านๆ ว่า ‘คอยดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ’
นั่นเอง**2. ยื่นมือเข้าไปช่วย ‘ต่อเมื่อทีมอยากได้’**การช่วยที่มากเกินไปทำให้เกิด
ความน่ารำคาญ ในทางกลับกัน การโยนลงทะเล ไม่แยแส ปล่อยให้ทีมร้องเพลง I will survive
วนไปก็เป็นเรื่องที่ใจร้ายไปหน่อย เพราะทุกอย่างต้องมี ‘ตรงกลาง’ ของมัน มากไปก็ไม่
ดี น้อยไปก็ไม่ดีเช่นกันแนะนำว่า ให้ลองถามความเป็นไปของทีมเรื่อยๆ โดยก็อาจจะยังไม่
ต้องเข้าไปช่วยทันที และไม่ถึงขั้นบอกว่า “ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกนะ” เพราะก็ดูจะเป็นการ‘
ผลักภาระ’ ความรับผิดชอบไปให้ทีมซะมากกว่า ก่อนหน้านี้ Future Trends เคยพูดถึงประเด็น
นี้ไป ถ้าใครสนใจลองเข้าไปอ่านกันได้นะคะ (อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่ : [https://www.facebook.com/futuretrends.th/posts/1630033507363088](https://www.facebook.com/futuretrends.th/posts/1630033507363088?__tn__=-UK*F))
ฝึกถามบ่อยๆ โดยไม่ต้องรอให้ทีมมาบอก ยื่นมือเข้าไปช่วยก็ต่อเมื่อพวกเขา ‘อยากได้รับ’
ใน ‘ช่วงเวลาที่เหมาะสม’ ไม่ล้ำเส้น ไม่ก้าวก่าย และเคารพซึ่งกันและกัน**3. จับจังหวะ
การเข้าไปช่วยให้เป็น**หยุดพฤติกรรมการเป็นทุกอย่างให้เธอได้แล้ว ลองให้อิสระกับทีม
ดู ลิมิตตัวเองเอาไว้ข้างนอกวงการทำงาน ฝึกสังเกตว่า พวกเขามักต้องการความช่วยเหลือ
ช่วงไหน แล้วเราพอจะช่วยอะไรได้บ้าง? ทั้งนี้ก็ไม่ได้ฟิคตายตัวว่า จะต้องถี่แค่ไหน?
หากแต่เป็นการขึ้นอยู่กับความต้องการของทีมแต่ละคนแทน ซึ่งก็เป็นได้หมด ทั้งคำแนะนำ
ระยะสั้นหรือระยะยาวก็ตามความห่วงใยเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าห่วงในงานของคนอื่นมากไป ก็
จะกลายเป็นการ ‘ล้ำเส้น’ และทำให้ผลลัพธ์เลวร้ายยิ่งกว่าการไม่ทำอะไรเลย เอาเป็นว่า
คุณช่วยได้แหละ แต่เท่าที่จำเป็นก็พอ ไม่งั้นอาจจะเข้าทำนองลูกน้องวุ่นวายกับเจ้านาย
จู้จี้ก็เป็นได้…

Source: [https://bit.ly/3JWqlJo](https://bit.ly/3JWqlJo)
